Logeertas voor Felix

Ik maakte al logeertassen voor de drie anderen nadat we een grotere auto met een kleinere koffer kochten toen Felix eraan kwam. Voordien gingen ze altijd logeren met hun spulletjes in een plooibakl van de Colruyt, want in de Berlingo was zeeën van ruimte in de koffer. Hoewel ik meteen stoffen gekocht had voor 4 logeertassen, was het er niet van gekomen die van Felix te maken. Ik was het een beetje beu, na 3 keer dezelfde tas genaaid te hebben. Maar overmorgen gaan we naar Engeland, en het was zo zielig dat Felix nog steeds geen tas had. Dus heb ik gisteren geknipt en vandaag genaaid, en ze is af!

Een grote, stevige tas!

Er zitten 2 winterjassen en een kussen in, voor de foto.

In het rimpelzakje reizen meestal de knuffels mee.

Het viel me op hoeveel zelfzekerder ik nu naai in vergelijking met 3 jaar geleden. Die tas was echt supersnel klaar! Nu nog was vouwen en die tas inpakken, maar dat zal voor morgen zijn.

Muts

Een zelfgemaakt mutsje, op een heel schattig peutertje van eigen kweek.

 

Eerste advent

Eerste advent, eerste deftige vorst. Een krans, rijm op mijn laatste Cosmos en een voederbakje voor onze kleine gevederde vriendjes.

Cosmos is een favoriet, plezier verzekerd, van juni tot aan de eerste vorst!

Zo zijn de knoppen toch nog mooi, al zullen ze nooit bloeien.

Mijn kippenkot, bijna af, maar wel al mooi.

Samen met Marieke gemaakt, en de meesjes komen er écht eten!

Taxus uit de tuin van de pastorie en versiersels van de trouw van Sofie en Julien.

Rijm op de paarse salie.

Binnen is het warm en gezellig!

Afdragertje voor Ludwina

Marieke haar rokje viel echt niet meer te redden: meer gat dan rok eigenlijk. Maar ze kon er geen afscheid van nemen, dus .... maakten we samen een kleedje voor Ludwina. De flodder-mouwtjes zijn een idee van Marie, ze zijn gemaakt van de stukjes stof die overbleven door de armsgaten uit te knippen.

Een oud, versleten rokje ...

... en een geliefde pop ...

... maken samen een geliefde pop met een nieuw kleedje!

Ludwina haar kleedje heeft ook gaatjes, want ik vond geen enkel stuk stof groot genoeg om een kleedje zonder gaatjes te kunnen knippen ... en vorige week had Marieke dat rokje nog aan...

En een blije poppenmoeder!

Kleedje goedleggen voor de foto!

Kleine knutsel met de kinderen

De vos en de uil, door Marieke en Lucas.

Peter Fox finished!

I finished this little fox just in time. Yesterday we went to fetch his new master, my eldest son Pieter, from his Boy Scouts camp in Macon, in the far South of Belgium, almost in France. He seems to have had a good time, though I'm sure we'll hear more as time goes by.

Hallo, ik ben Peter DeVos!

I had a lot of fun making this little guy, even though there is a lot of seaming to do.

Dit is mijn andere kant.

 Pieter mocht de naam kiezen, en koos Peter, want 'zo lijkt het dat de vos familie is van mij'.

A detail of the leg attached to the body, so it looks as if it's knitted in one piece.

Ik heb al een vosje voor Marieke op de naalden staan. Die zal Aurora heten, en krijgt een regenboog-onderbroekje.

In mijn zwembroek/onderbroek

Mijn achterkant is ook mooi.

Detail van de broek, met gaatje voor de staart.

Detail van de mouwinzet (dit moet je niet zomen, je breit de mouwen in één keer aan de voor-en achterpanden).

Klaar om op avontuur te gaan met mijn nieuwe vriend, Pieter!

My first Cotton Rabbit Fox

I am making a fox from the pattern I bought from Little Cotton Rabbits. i love working with the pattern. I already knitted a sweater. I kept me up way past bedtime, because I wanted to finish it. Not that it's that much work. You knit it up in one piece, add the star in duplicate stitch and then seam it and add the button for the closure. It makes for a very pretty sweater, with an elegant closure, easy for kids to dress their toy fox. This first fox will be for my eldest son, Pieter, who is now 8. He wanted his fox to have underpants, which can also serve as swimming trunks, so I adapted the pattern a little, and used this elegant stitch to join the legs to the body, so it looks as if they are knit in one piece.

You just sew through a point of a stitch on the body...

...and the through the point of a stitch on the leg.

More pictures will follow when I finish this fox. My other children Marie and Lucas are already pouring over the patterns to order their own fox, picking colors and patterns for the clothes. Only Felix, at just 1, is still too young to place an order, but that doesn't mean I won't be making him a fox, too.

Van een restje

Vandaag heb ik een 'vakantie-dagje' gehad. Marieke is ziek en we hadden geen andere opvang.
Willem was gisteren al thuis en nu was het dus mijn beurt. Eens ik mezelf overtuigd had dat ze op het werk echt wel overleven zonder mij, kon ik toch ook genieten van ons moeder-dochter dagje. Deze voormiddag was Marieke nog redelijk levendig en heb ik haar leren haken. Ze was er al snel mee weg en heeft acht armbandjes gehaakt!

Ze is fier op haar zelfgehaakte armband!

Voor zichzelf, voor Roos en Elisabeth, voor juf Carolien en voor alle oma's en opa's. We hebben ook zelf lekijsjes gemaakt, met vlierbloesem-siroop en met aardbeien milkshake.

Lekker, hè, Lucas? Ja, hoor, Mariiieeeke!

En ik heb genaaid. Ik heb een topje dat ik jaren geleden maakte (mijn eerste en tot nog toe enige experiment met stretch stof) en nog steeds graag draag, nagemaakt in een nieuw stofje. Het ziet er heel goed uit, al zeg ik het zelf.

Poseren met de nieuwe outfit, maar vooral verder kijken naar Nemo!

 's Namiddags had ze weer koorts, en heeft ze in de zetel gehangen. Gelukkig heb ik niets moeten opruimen, zoals de vorige keer dat de kroost ziek was. Amai, toen hebben we gedweild en gewassen! Maar nu was er dus tijd en energie over om een beetje creatief bezig te zijn.

Je ziet het maar net, maar de haarband heeft lange slierten die op de schouders hangen, want zo wou Marieke het.

Met de restjes maakte ik een haarband én een rokje voor mijn lieve dochter. Het was een beetje nipt en de haarband is niet meer dan een tunnel stof met twee lange toegestikte repen eraan genaaid, maar het eindresultaat mag er zijn. En het belangrijkste: Marieke is er heel blij mee.

Ons Marieke is een felle, zelfs als ze ziek is. (hier zie je de 'schoudersliert', zoals besteld)

Even tussenuit...

Een paar dagen naar Engeland met de kindjes, gaan logeren bij Lillie en Chris en de kinderen. Deed deugd...

Hastings

Hastings

Hastings

Great Dixter

Fire Hills

Duffelzak voor Pieter

Deze tas is al even af, Pieter gebruikte hem al in de kerstvakantie. Ik zet hem nu op deze blog, om mij een beetje te motiveren nu ik begonnen ben aan de tas voor Lucas.

De hele tas, er zitten twee hoofdkussens in, dus ruimte genoeg voor kleren voor een paar dagen.

Net als Marieke's tas, heb ik aan de beide uiteinden een rimpelzakje gemaakt.

De hengsel zijn versierd en verstevigd met het oranje Busy Town stofje.

Detail van de rits (mooi ingezet!), de paspel (netjes!) en de rimpelzak.

Pieter heeft de Druktestad stofjes zelf gekozen en is heel blij met zijn super-persoonlijke tas. Deze tas in elkaar zetten ging heel vlot, met die van Marieke nog in de vingers.

Nog eens tekenen

Ik teken heel graag, al voor zo lang ik me kan herinneren. Ik heb er ook aanleg voor, al past het niet dat van jezelf te zeggen. Toch doe ik er weinig mee. Ik teken wel regelmatig iets op het werk om dingen uit te leggen aan patiënten, maar dat zijn maar schematjes. Vorige week heb ik de kans aangegrepen om de vele eisen van het moederschap te combineren met tekenen. Ik heb samen met Marieke de uitnodigingen voor haar verjaardagsfeestje gemaakt.

Marieke wordt zes, dus ze mag zes kindjes uitnodigen.

De mooiste kaart is voor Roosje.

De piraten-kapitein is voor Sverre, die verliefd is op Marie.

Camille krijgt het konijn.

Anne-Lise het prinsesje.

Maegan het bloemen-elfje.

En Ibe de piraat.

Het was leuk om te doen en geeft al wat voorpret voor het eigenlijke feestje. Telkens weer denk ik dan 'Ik zou iets moeten doen met mijn talent voor tekenen.', maar ik zie niet hoe ik het op dit moment zou integreren in mijn leven. Naast werk, de zorg voor de kinderen en het huishouden, probeer ik nog wat te bewegen en klarinet te spelen, en zelfs dat is momenteel moeilijk, met de zware nachten en drukke dagen. In principe heb ik ook wat crea-tijd voorzien op maandag en hier en daar, maar er gaat momenteel ook veel tijd naar de verbouwing, wat ook logisch en nuttig is. Misschien wil ik gewoon te veel verschillende dingen, allemaal tegelijkertijd... Soms droom ik van een leven waarin mijn creatieve uitspattingen de rekeningen betalen, waarin ik rustig in mijn atelier mijn ding kan doen en me van de wereld met al die mensen niet te veel moet aantrekken. Mijn werk is op dat vlak echt vermoeiend, ik heb continu te doen met mensen, of het nu patiënten of collega's zijn. Ik voel vaak de behoefte me een tijd terug te trekken, af te schermen. Anderzijds doe ik het werk graag, voel ik dat ik me nuttig maak en vind ik het een gemakkelijke manier van een inkomen te verwerven. Ik denk dat ik gewoon mijn werk met hart en ziel moet blijven doen, maar dat ik ook van mezelf mag weten dat ik ook rust en alleen-zijn nodig heb, en dat ik dit gewoon moet inbouwen. En die alleen-zijn momenten, daarin komt dan onvermijdelijk mijn creatieve kant naar boven borrelen. Soms lijkt het ook dat de gestolen uurtjes creatieve tijd, het meest opleveren, als niet qua eindproduct, dan wel qua deugd die ik ervan ervaar. En dat is toch waar het voor mij om gaat...