De tuin aan het begin van de zomer

Deze namiddag voelde ik me iets beter (afgelopen dagen was ik echt een vod, één of ander virusje) en dat heb ik gevierd met een wandeling door de tuin, met de camera in de hand.
Nadien heb ik ook nog een beetje "gewerkt": een beetje onkruid uitgetrokken, zaailingen en potplanten gegoten, en het paadje in de moestuin geveegd.
En ik heb afgewassen, én nog klarinet gespeeld met Marieke, dus ik ben écht aan de beterhand!

De regenboog-potten zijn er weer, gevuld met regenboogbloemen!

Poging tot "discopepertjes". Ik nam vorige zomer zaad van een plant waar gele, rode en paarse pepertjes op stonden. Misschien was het een hybride, want hier komen voorlopig enkel paarse pepertjes aan, en er zijn zusterplanten die duidelijk anders groeien (meer rechtop) en waar bijna geen vruchtjes aan komen. Dit is in ieder geval ook mooi.

Hang-fuschia, niet echt tevreden in de hangmanden, maar wel heel mooi.

De knoppen zijn ook mooi. Ik ga hem stekken eind deze zomer, en dan volgend jaar gewoon in een pot op het terras zetten.

Verkleurend rabarberblad

Verbena bonariensis, mooi tegen de goudsbloemen.

Dahlia "Twilight Time"

Mijn lievelingsbloem, die kleur is een natuurlijk antidepressivum.

Viperine, prachtig blauw en een feest voor de bijtjes.

De snijbiet komt op gang in de moestuin.

Mooi toch, de knoppen van de Japanse wijnbes tegen het blauw van de slangenplant.

Bibiche houdt wel van een blaadje snijbiet. We moeten eens wat nieuwe zussen voor haar kopen...

Die insecten-hotels, dat werkt dus echt, jaar na jaar zijn ze bezet.

Dit wordt ook traditie: blauwe lobelia (zelf uit zaad gekweekt) in de pot aan mijn rood tuinkot.

De laatste vingerhoedskruid.

Mijn vetplantjes tuin.

Een wereld op zich.

Leuk om af en toe op de hurken te gaan zitten.

Om goed alle details te kunnen zien.

Zo, dat was mijn ronde van de tuin. Hier kom ik dan in de winter eens kijken, als ik weer denk "waarom hebben we een tuin? een appartement zou toch veel praktischer en minder modderig zijn?".

De tuin begin juli

Ah, ik geniet zo van mijn tuin op dit moment. Hij is verre van 'af' of 'in orde', maar hij maakt me zo blij. Ik doe er momenteel niet veel in, aangezien het druk is op het werk en ik meer tijd steek in naaien. Maar in plaats van er slordig te gaan uitzien, beloont hij mij met de 'wilde-tuin-look' die ik zo bewonder in de boekskes of bij andere tuiniers. Buiten in de moestuin, heb ik sinds mei niet meer gedaan in de tuin (mijn man maait wel het gras, en we gieten de hangmanden en bloempotten, natuurlijk), maar ik vind dat hij er zelden zo goed heeft uitgezien. Zo zie je maar, soms moet je eerder loslaten, dan proberen in de hand houden.

Twee komkommers in de berging/orangerie. We hebben er te veel gezaaid en nu weten we geen blijf met de zaailingen!

De maïs buiten komt niet goed op, dus zaaide ik nog wat voor in de berging.

De hangmanden beginnen op volle toeren te komen.

Drie jaar geleden gestekt, zonder de bloemen te zien. Nu eindelijk de eerste bloemen (vorige jaar werden alle knoppen afgevreten door de slakken).

Dat vind ik zo leuk aan hydrangeas: ze zijn in elk stadium mooi, van de prille knoppen tot het verkleurend blad.

Ons gazon is nu een bloemenweide met gemaaide paden erdoor, en de rupsen genieten!

Zicht over de zijtuin.

Vetplanten in bloei, fascinerend, maar mooi kan ik het niet noemen...

De witte bloemen vind ik iets minder mottig.

De klaprozen lopen op hun einde, de tuinridderspoor staat op z'n hoogtepunt en de oost-indische kers begint net.

Maïs van Marie: 1/4.

Deze sla lusten de kippen wel ...

... deze niet, dus is voor ons!

De rode bietjes na 1 maand, dat gaat vooruit!

Maïs van Pieter: 3/4, maar echt florissant is het nu ook weer niet.

De zonnebloemen zijn niet groot, maar ze maken al knoppen.

De komkommerplantjes doen het goed buiten, tegen mijn verwachtingen in. En het heeft geregend, veel geregend! In vergelijking met hun broetjes binnen zijn ze wel nog heel klein, maar de zomer is ook nog maar net begonnen.

Deze krop hebben de kippen nog niet ontdekt, hij ligt anderhalve meter verder van hun voordeur.

De hele moestuin, in al zijn glorie! Links vooraan zaaide ik worteltjes (Marché de Paris). De takken erover verhinderen dat Nougat, de poes van de buren, mijn wortelbed als kattenbak gebruikt.

Wat een idylle: moestuintje, veldbloemen, rustiek hekje en verzinkt gieter... gelukzalige zucht!

Een beetje uitzoemen en je ziet mijn man de kippen voeren.

Deze blauwe schoonheid dook spontaan op in het smalle tuintje naast het kippenhok.

Ik denk dat het vlas is.

Mooier kan toch niet? Het resultaat van meer dan een jaar niet wieden of schoffelen op deze plek. Of hoe luiheid tot schoonheid kan leiden...

Uitgebloeid blijven de klaprozen bekoren, nu met blauw-groen in plaats van roze.

Ja, ik vind het echt een mooie scheiding tussen kippenren en moestuin.

De tuin in juni

Moestuin-monsters!

De voornaamste motivatie om dit jaar toch al te starten met een moestuin(tje) waren mijn kinderen. Pieter is al tien, als ik nog de kans wil krijgen hem als kind met (moes)tuinieren in aanraking te laten komen, moet ik het nu doen. Ik zag er een beetje tegenop, want er is in de rest van de tuin ook nog werk genoeg aan de basis, zonder nog een arbeidsintensief bed erbij te nemen. En die moestuin komt ook niet zomaar uit de lucht vallen ik moest hem nog aanleggen ook. Maar ik heb toch een bak gemaakt, karton op het gras gelegd, en alles gevuld met compost: we kunnen eraan beginnen!

Sla planten. Mama haar dahlia's (impuls-aankoop, en nu geen plaats om ze te zetten...)

Maïs van Pieter.

Maïs van Marieke.

Piepklein sla-plantje.

Komkommer gezaaid. Het is een mini-buiten- komkommer, maar zekerheidshalve hebben we er ook binnen voorgezaaid.

Voila, de moestuin in de startblokken! Ik ben benieuwd hoe hij er over een maand zal uitzien...