All kinds of work in progress...

I've been super active sewing lately, but it seems there are always more WIPs than finished projects...

Marieke's fox, only the tail is missing, and I need to weave in loose ends on the dress.

A (pretty) bag full of promising fabric, a mending job on a hippo, 3 toddler hats, a duffel bag for Felix, a whole cupboard full of WIPs

A T-shirt for my mum, a pattern I altered myself (to include the folds at the neckline).

My double needle broke on me, hence the half finished hem on the sleeve.

Duffelzak voor Pieter

Deze tas is al even af, Pieter gebruikte hem al in de kerstvakantie. Ik zet hem nu op deze blog, om mij een beetje te motiveren nu ik begonnen ben aan de tas voor Lucas.

De hele tas, er zitten twee hoofdkussens in, dus ruimte genoeg voor kleren voor een paar dagen.

Net als Marieke's tas, heb ik aan de beide uiteinden een rimpelzakje gemaakt.

De hengsel zijn versierd en verstevigd met het oranje Busy Town stofje.

Detail van de rits (mooi ingezet!), de paspel (netjes!) en de rimpelzak.

Pieter heeft de Druktestad stofjes zelf gekozen en is heel blij met zijn super-persoonlijke tas. Deze tas in elkaar zetten ging heel vlot, met die van Marieke nog in de vingers.

Duffelzak voor Marieke.

De eerste logeertas is af! Ik begon met de tas voor Marieke omdat de stof die zij koos mij het minst aanspraak. Als het dan misging, zou ik het niet zo erg vinden van die verkwiste stof.

Maar het is goed gelukt en hier is dan het afgewerkte product:

De trotse eigenaar met haar tas! (let niet op de rommel, in de achtergrond zie je mijn 'keuken' en 'muziek-kamer'. Die pompoen is ondertussen pompoen-soep geworden, en de cake rechts op de tafel hebben de kinderen versierd als late verjaardagstaart voor hun papa.

 De zak is vrij ruim, zodat alle logeerspullen erin passen. Voor de foto heb ik er een hele één-persoons- quilt ingestoken en er is nog wat ruimte over. Hij heeft ook twee zijzakjes met elastiek, om een knuffel te laten meereizen bijvoorbeeld en binnenin een ingewerkt zakje met rits (geen foto). En ik moet zeggen dat het zeemeerminnen-stofje, nu het verwerkt is in de tas, met de rode keperband en paspel, er wel leuk uitziet.

Beertje gaat mee logeren.

Marieke zit mee te kijken terwijl ik dit schrijf, en herinnerde me eraan dat ik de trui die ze aanheeft ook gemaakt heb, dus bij deze is dit ook een 'uit de oude doos' post, met de zelfgebreide trui van Marieke. Ik heb nog genoeg stof voor een bijpassend toilet-zakje, maar dat zal moeten wachten, want nu is Pieter ongeduldig aan het wachten op zijn logeertas, waarvoor hij een Busy town stofje koos, met illustraties van Richard Scary.

Ik vergat nog te zeggen dat ik voor deze tas handig gebruik gemaakt heb van mijn eigen duffel-zak tutorial, waarin ik beschrijf hoe ik deze zak in het klein maak, als proefje voor de logeertassen. Het hielp echt om even te kunnen nakijken hoe ik het toen deed. Op een paar stappen heb ik verbeteringen aangebracht, dus eigenlijk zou ik de tutorial nog eens moeten overdoen, maar dan voor de logeertassen. Nu ja, ik heb er nog 3 te maken, dus misschien komt het er ook wel van :-). En anders niet, eens die 4 tassen af zijn, zal ik er waarschijnlijk toch genoeg van hebben, en dan heb ik die tutorial ook niet meer nodig.

Kerst-ontbijt-pakketten

Naar goede gewoonte heb ik ook dit jaar mijn kerstgeschenken zelf gemaakt. We doen niet aan grote cadeau's bij ons in de familie, maar geschenkjes uitwisselen is wel leuk. Vaak geven we elkaar iets lekkers, of iets zelfgemaakt. Dit jaar krijgen de (schoon)broers en (schoon)zussen dus iets lekkers dat zelfgemaakt is.

De twee volledige pakketten voor mijn broers en hun echtgenotes.

De kerstontbijt-pakketten bestaan uit een kaarsje in een houdertje met een zelfgehaakt jasje (gezellig), rode kerstthee (warm), mix voor scones met veenbessen (zoet) en zelfgemaakt lemon-curd (lekker). Zo maken we dus een lekker, warm, zoet en gezellig ontbijt!

Een gezellig kandelaartje. Er zit een papiertje in met de inhoud van het ontbijt-pakket.

Het is geen duur geschenk, de potten had ik allemaal in huis, het garen voor de houdertjes komt van de kringloopwinkel en de ingrediënten voor de scones en lemon curd zijn ook niet duur.

Rode kerst-thee in een mini-weckpotje.

Er ging wel wat tijd in steken. Ik heb de labels allemaal zelf ontworpen (in Paint, natuurlijk), en de cadeau-zakken zijn ook zelfgemaakt, uit de grote papieren zak van AS Adventure waarin onze Pieter zijn nieuwe winterjas (ook rood) zat. Die is hij afgelopen zaterdag in Leuven gaan kopen met oma Lena, zijn meter.

Detail van het label op de verpakking. Het verklapt al dat er een kerstontbijt inzit, maar meer ook niet.

De gehaakte jasje voor de thee-lichtjes haakte ik volgens dit patroon. Op die site zie je ook een foto van zo'n theelichtje 'in actie'.

Bijpassend label om de naam van de (hopelijk) gelukkige ontvanger op te schrijven.

De lemon curd was nog het meeste werk. Ik maakte hem volgens een recept uit een boekje dat ik van tante Tina kreeg voor de geboorte van Felix. Het is niet moeilijk, maar het duurt lang, en je moet heel lang roeren! Dus ik hoop maar dat de ontvanger het lekker vinden.

Zoete rood-witte hartjes: mmmm...

De veenbessen-scones zijn een aangepast recept van op de site van Albert Hein. Daar ga ik vaak kijken als ik een recept zoek voor iets specifiek, of als ik bijvoorbeeld een vegetarisch gerecht zoek met groenten van het voedselteam dan vind ik daar meestal wel iets eenvoudig en lekker.

Zoet, gezellig, warm. In de zoete pot zie je de lagen suiker, veenbessen en bloem.

Alles bij elkaar vind ik het toch een leuk geschenk, dat ik zelf ook wel zou willen krijgen.

Een beetje uitleg bij de inhoud: hoe moet je de scones bereiden, en hoe de lemon-curd bewaren?

Update: de eerste pakketten zijn gisteren uitgedeeld, en de ontvangers waren er blij mee. Er blijft er nog één over voor morgenavond.

De stofjes op de zoete potten waren de inspiratie voor het rood-witte hartjes thema.

Doordat we het kerstfeest bij mijn ouders al op de zondag voor Kerst vieren, wordt het allemaal wat gebroken, hebben we tijd om uit te rusten (en te verteren) voor we naar een volgend feest moeten en dat is wel zo leuk. Het was een heel gezellig feest gisteren, hopelijk wordt het morgenavond bij mijn schoonouders ook fijn. Nu ga ik proberen nog de duffelzak van Marieke af te werken en misschien zelfs één voor Pieter in elkaar te steken, zodat de twee oudsten al hun logeertas hebben voor morgen, want zij blijven nog 3 nachtjes langer dan wij.

Work in Progress: Homeward Bound Mini-Quilt (one block)

I decided to have a go at paper-piecing one homeward bound block. I really like the graphic qualities of this block, but the fact that just one block has 73 pieces has been putting me off making a quilt which needs at least nine blocks. 9 x 73 = a lot of pieces and lots of work! And since I hardly find time to sleep, where would I find the time to start a project like that, let alone finish it. But there is something to be said for taking it one small step at the time, so I committed myself to making one homeward bound block, just to get a feel for the proportions.

This is as far as I got piecing on the paper foundations.

So far it's been easy going. I am following this very precise tutorial, and am enjoying the process. Because it's paper piecing, my measuring doesn't have to be perfect, as long as I manage to sew straight lines on the lines drawn on the paper, the end product looks perfect, with the points of the flying geese aligning perfectly. I'm sold!

And this gives you an impression of what the finished block will look like.

I'm pretty sure I feel a king size quilt coming, in this pattern. Now  if only I could find some time (maybe when the baby is a bit older...) He's keeping me up late every night now, and then waking me up once or twice during the night, too. I'm finding it especially exasperating at the moment, because in two weeks time I have to go back to work. I'm not sure how (if) I'll manage to juggle the household tasks, my job and the baby, let alone find some time to do this creative stuff I need so badly to feel like myself. I've found in the past, that if I tell myself that it's just for a while, that I can do without creative stuff for a few months, I just become miserable and snappy. And that's no good for anybody. So I just have to find a way to fit this important part of my life in with the other important bits. Not easy, but I'll find a way!

Uit de oude doos - Piraten-rugzak

Deze zak maakte ik toen Pieter in het tweede kleuterklasje zat, dus al twee en een half jaar geleden.

De tekening is een zo getrouw mogelijke kopie van Pieter zijn piraten-tekening, die hij in de klas maakte. Hij is dan ook heel trots op zijn unieke zwemzak.

  De trekkoorden haken aan de hoeken van de zak om een rugzakje te vormen.

Sinds ik de 505 tijdelijke lijm voor stof ontdekte, is appliqueren zo veel gemakkelijker geworden. Ik verstevig de stofjes met opstrijkbare vlieseline, teken de vorm erop en knip ze uit. Daarna plak ik ze op de achtergrond met de spray en stik ik ze met een zig-zag op hun plaats.

Zoals je ziet zit alles nog op z'n plaats en dat na al meer dan twee jaar intensief gebruik als zwemzak!

Uit de oude doos: patchwork kussens voor de kinderen.

Er is een tijd dat ik nog maar 2 kinderen had. En in die tijd zijn Willem en ik eens op weekend geweest naar Zouteland in Zeeland. En er was daar een héél mooi quilt winkeltje, 't Winkeltje van Jannetje. En zo kwam ik dus aan stofjes voor kussenslopen, één voor elk kind.

Hier zijn ze alletwee. De linkse is van Pieter en rechtse van Marieke.

Ik kwam vandaag toevallig de foto's tegen die ik toen maakte en wou ze toch op mijn blog zetten omdat ik nog steeds trots ben op die kussens. En ze worden ook nog steeds met plezier gebruikt.

De achterkanten zijn ook mooi en sluiten met een verborgen rits.

 Voor mij zijn ze ook een herinnering aan dat ontspannend weekend, op de laatste mooie dagen van september 2009, na een heel zwaar jaar. De mooie fietstochten, het zwemmen in de zee, gewoon op ons gemak genieten van elkaars gezelschap, heeft me toen zo'n deugd gedaan.

Een close-up van Pieter's kussen. Zo zie je de mooie stofjes. Ik gebruikte afwisselend paneeltjes en gewone stofjes.

De kussens waren al in februari 2010 afgewerkt, wat een record moet zijn voor mij ;-).

Baby borduursels

Deze bodytjes maakte ik in de week voor Felix geboren werd.  Ze zijn geïnspireerd op de lino-prints van Ruth Broadway. De eerste weken na zijn geboorte had ik natuurlijk de handen vol met onze nieuwe baby en de drie andere 'bende-leden'. En dan hebben we genoten van 2 weken vakantie met ons gezinnetje in Nederland.

Alle 6 op een rij.

Maar nu we terug thuis zijn, wil ik toch even de inventaris opmaken van mijn creativiteit van de afgelopen maand.

Duif.

Pauw.

Olifant.

Uil.

Vos.

Zonnebloemen.

Want ik heb niet stilgezeten! De baby-bodytjes toon ik in deze post, maar ik heb ook nog lakentje met konijntjes versierd (met appliqué en borduurwerk, op een lakentje met een entre-deux die ik er zelf ingezet heb) én 6 bijpassende bodytjes gemaakt voor mijn petekindje in spe. Ik ben natuurlijk vergeten foto's te nemen voor ik alles inpakte, dus daar moet ik aan denken als Jo en Marcin straks het pakje opendoen. En ik heb geen idee waar de foto's die ik na 7 juli nam staan op deze computer, dus ik vermoed dat het nog even zal duren voor ik deze blog kan aanvullen met de rest van mijn duffelzak-tutorial en met foto's van juli en augustus. Gelukkig heb ik geen lezers die regelmatig een nieuw bericht verwachten! Het lijkt me wel leuk een 'echte' blog bij te houden, maar dat is iets voor volgend jaar (misschien), als ik deze 'dagboek-blog' dan nog volhoud, en als ik tegen dan wat zicht heb op welke topics ik aan bod wil laten komen (alles van naaien/borduren/quilten, tuinieren, kinderen, huisinrichting, ...?) We zien wel. Voor nu dus tot over een maand of zo ;-).

Ideetjes voor mijn petekindje.

Ik kwam toevallig bij deze mooie borduur-patroontjes van SeptemberHouse terecht.

Schattig, hè? Ik bedacht al dat ik het vosje ook apart zou kunnen gebruiken, bijvoorbeeld op een body.

Omdat we in Vossem wonen, met als dorpsmascote de vos, en omdat baby-dieren nu eenmaal schattig zijn, was ik meteen geïnspireerd om er iets mee te doen. Ik dacht aan een lakentje, dat ik dan later kan ombouwen tot dekbed-overtrekje, een bijpassende kussensloop, een handdoek en washand, een slabbetje, een toiletzak, ..., de mogelijkheden zijn eindeloos. Je kan de patronen als PDF kopen in de Etsy-winkel van September House.

Ook schattig, zit bij dezelfde reeks patroontjes

Misschien vind ik na onze verhuis en voor de geboorte van ons eigen (vierde) kindje, wel de tijd om toch een deel van mijn ideeën te realiseren...